Koły do włady prychodjat bandyty

Koły do włady prychodjat bandyty,
Koły naszi mriji jichnimy rukamy rozbyti,
Koły tobi bilsze nemaje wid czoho radity,
Pam’jataj żyw nasz Spasytel.

Koły ty bilsze ne możesz mowczaty,
Koły ty stomywsja i choczesz kryczaty,
Koły krow w żyłach bude tebe pidhanjaty,
Znaj, warto z ljubow’ju cej szljach podołaty.

Adże ne nam z toboju jich sudyty,
Ne nam pekelni muky jim tworyty,
Ne nam na chrestach jich rozpynaty,
Nad namy je Suddja, Joho ne można prydbaty.

Joho ne można prydbaty, Joho ne można kupyty,
Adże Win nasz i Win je sprawedływist,
A teper skaży, skaży meni na mylist,
Czomu meni ne wiryty w Joho szczyrist?

Ja spodiwajusja, szczo ty zrozumiw, szczo take ljubow,
Ce zowsim ne te, szczo nam pokazujut po TW szou.
Druże, zrozumij, ce zowsim ne te, szczo w szou.

Pryspiw:
Z-pomiż zaproszeń i wkładiw,
Z-pomiż ohołoszeń fasadiw,
Z-pomiż dyktowanych narjadiw,
Wtomljujemos łysze za deń.
Pislja budynkiw iz stali
Powz hłamurniji chmary,
Słuchajemo nowu kazku
Wse, szczo choczesz, bud łaska.

Nu, a poky ja baczu wsi kudys pospiszajut,
Jich najkraszczi bażannja w cij marnoti znykajut,
Os nareszti spynywsja, ozyrnuwsja nawkoło
I win zasmutywsja, bo nemaje niczoho dlja ńoho.

I win tikaje iz mista, jide dodomu,
Szczob znajty te własne, szczo ridne do bolju,
I os win na kolinach sens żyttja spohljadaje
I win bilsze nikoły wid joho ne tikaje.

Ne dostatńo znajty czas, ne dostatńo doczekatys lita,
Ne dostatńo łysze czerez raz ljubyty szczyro i bidno
I z-pomiż usich dumok ja dokupy słowa zbyraju,
Chto istynu zbahnuw, toj żyttja minjaje.
Druże, zrozumij, chto istynu zbahnuw, toj żyttja minjaje.

Pryspiw

Ja wse czastisze i czastisze dumaju pro żyttja,
Meni zdajetsja ljudy pomyłyłysja, a z wamy pomyljajusja i ja,
Żyttja nastilky szwydkopłynne, a my zakłopotani usi,
My ne pomiczajemo ważływe i pospiszajemo kudy?

My choczem hroszej, włady, sławy, a jakszczo zawtra ne pryjde?
Szczo my z soboju zabyrajem, szczo załyszaje pislja sebe?
I zapytaj mene czomu w teksti tak bahato minoru,
A ja skażu jak radity koły w ljudej w żytti hore?

Ja pomityw, a porjad łamajutsja ljudski doli,
Ja dywljusja, a ljubow peretworjujetsja w chołod,
I nechaj ci słowa chocz komus dopomożut,
Nechaj pisnja moja swoju sprawu zrobyt.

Pryspiw

Pomiczajem hory neprawdy,
Pomiczajem brudnu propahandu
Widkładajemo wse, szczo możemo,
I u Boha spokoju prosymo...