Boże mij myłyj

Pryspiw:
Boże mij myłyj, prosto daj meni syły,
Buty z Toboju, mij Boże, nazawżdy.
Boże mij myłyj, prosto daj meni syły.
Buty, mij Boże, tam, de je Ty.

Narodysja w Donbasi, w Makijiwskomu hetto –
Twoje żyttja ne bude sołodkym, brakuwatyme medu.
I probłema ne w tobi, probłema, szczo takych, jak ty, miljony,
Obezdołenych, stomłenych, złych, hotowych wzjaty w ruky zbroju.

Oliharch peretnuw meżu i banky wtratyły wsi kordony.
Socwybuch ne w kino, win może buty realnym wże sohodni
I probłema ne w papirci, probłema w sercjach narodu,
My ljubymo hroszi usi, my chwori, my chwori.

Pryspiw

Ważko żyty susidam pid’jizdu,
Kożnomu zdajetsja, szczo inszyj je anarchistom.
Ja proty rosijskoho szowinizmu i proty prymusowoji ukrajinizaciji,
Ja za powahu ta ljubow miż usima nacijamy.

Kożna ljudyna osobystist ta kożen narod unikalnyj,
Polityky hrajut w swoju hru, ałe nasz hołos wyriszalnyj.
Ukrajinci, rosijany, amerykanci, araby,
My je dity odnoho Batka, nam treba perestaty wojuwaty.

Pryspiw

Probudys nacija wid snu,
Ty zrozumij, je reczi cinniszi niż fast-fud,
Nam potribno, szczob ljubow ne załyszałas w knyżkach,
Szczob carstwo switła buło w serci kożnoho iz nas.

Ałe ljudy buły slipi, hłuchi wid rodu,
Te, szczo baczyły my, wony ne powirjat comu nikoły,
My budujemo swoje szczastja na czużych kistkach,
My cinujemo materialne, a ne duchownyj skarb.

My prosto marnujemo czas, my prosto marnujemo dni,
Boże, czujesz, szwydsze nas do sebe zabery,
Na cij hrisznij zemli my załyszyłys sami,
Boże, czujesz, szwydsze nas do sebe zabery.