Taki jak ja

Hospody, probacz ja hrisznyj.
Ja ne je najkraszczym, ja je najhirszym.
Moji bezhłuzdi dni, moji bezhłuzdi hodyny
Zberu dokupy u żyttja, czomu todi zradiju?

Mij hrich pidnissja do nebes, mij hrich zabyraje syły,
W mojich sumnych oczach spasinnja wiry tlije.
Ja chotiw by wtekty w monastyr, ja chotiw by schowatys,
Ałe, Hospod, skaży meni ty coho bażajesz?

I ja baczu ljudy ljubljat cej swit, ljudy ljubljat sebe,
I ne każy jim pro tiło i krow, wony skażut, szczo wse ce puste.
I koły padaju ja, ja samoho sebe ljakajus,
Newże ja takyj samyj i wsim sercem ne kajus?!

Hordist moja pomyraje, ja rozipnu Tebe na chresti,
Moji pusti słowa, ja nahaduju sobi "stij!"
I ja ne staw wełykym, ne nawczywsja tworyty dywa,
Ałe w mene buła cil, ljubyty Tebe – moja meta.

Pryspiw:
Taki, jak ja, ne prokydajutsja rano,
Taki, jak ja, ne majut duchownych widznak,
Taki, jak ja, bahato czoho ne znajut,
Ałe sercem swojim my choczemo ljubyty Chrysta.
I na rozi wułyc, prospektiw, majdaniw,
My budemo powtorjuwaty ci prosti słowa.
Hospod Isus toj, komu ja dowirjaju,
Hospod Isus toj, komu wirju ja.

I ja wczus buty prostym, i ja wczus buty widkrytym,
I ja wczus pidnimatys, koły znowu wpaw,
I ja ne znaju czy ja zmożu szczos dobre zrobyty?
I ja widczaju każu "dawaj, widpuskaj!"

Ja poczynaju nowyj deń z nowymy pomyłkamy,
Jich tak bahato, szczo ne zhadaty usich.
Cej kazkowyj swit ne wyhadały my z wamy,
Ałe zipsuwały joho same my.

I poky obertajetsja zemlja, i poky w nas je szcze hołowa,
U nas u wsich je możływist zminyty swoje żyttja.
Można pomerty bez kajattja, ne załyszyty i slid,
Można hołoduwaty ne wkusywszy nebesnyj chlib.

Ałe ce ne dolja moja, ce ne mij żyttjewyj szljach,
Ja budu szukaty wicznist des tam na nebesach.
I borotba z samym soboju, ja każu sobi "ni",
I ja budu żertwoju żywoju, szczob znajty switło sered tmy.

Pryspiw

Widnajdy switło, zminy swoje żyttja (2)
Widnajdy switło, widnajdy switło
Widnajdy switło, zminy swoje żyttja (wes kupłet – 2)