Pro dida

My obmanjujemo prosto, szczob buło pro szczo pohoworyty.
Widpowidajemo na pytannja szczo chotiły zrobyty.
I jak dali żyty, i kudy roky mynuły?
I jak zabuty te, czoho wże ne zabuty?

Chto dopomoże meni, adże ja wtraczaju syłu?
I taki małeńki osinni dni, i taki dowhi zływy.
De moji obicjani riczni, de moji onuky, dity?
Ja samotnij i kudy cju prawdu podity?

Meni b zupynyty czas, meni b powernuty nazad,
Ja sprawdi wse zminju, zroblju zowsim ne tak.
Ałe zi mnoju mij Boh, zi mnoju moja nadija.
Tak dobre, Win mene ne łyszaje, koły ja chworiju.

Bilja kyjiwskoji p’jat maty za ruky weła syna.
I win zowsim ne znaw, szczo wczora w comu budynku chowały joho dida.
Wczora w comu budynku pochowały joho dida.

Na cij hrisznij zemli my załyszyłys sami.
Boże, czujesz, szwydsze nas do Sebe zabery. (2 rjadky – 3)
Na cij hrisznij zemli my załyszyłys sami.
Boże, nas do Sebe zabery.