Boh mij

Pryspiw:
Boh mij – moja syła!
Boh mij – moja nadija!
Boh mij – moja oselja!
I dlja Noho zwuczat nastupni kupłety. (wes kupłet – 2)

Boh mij – wse, szczo meni treba,
Spiłkuwannja z Nym moja najbilsza potreba.
I darma, szczo mene ne usi rozumijut,
Możływo, wid waszoji ruky ja i zahynu.

Boh mij – moja wticha,
Koły nichto ne zrozumiw, Win rozumije.
Koły nichto ne probaczyw, Win probaczaje.
Koły wsi widstupyły, Win w swojich rukach trymaje.

Boh mij, ta szczo tam kazaty,
Win kraszcze niż można nawit ujawljaty.
I ja bez Noho i ne choczu, i ne możu żyty,
Adże chto jak Win mene zmoże ljubyty?

Boh mij mene ne łyszaje
I wicznist iz nym na mene czekaje
I ja sama szczasływa ljudyna na zemli,
Tomu szczo meni choczetsja buty z Nym.

Boh mij wicznyj, nezminnyj,
A ce oznaczaje, szczo ne perestane ljubyty,
I w Nomu ne możływo rozczaruwatys
I komu, jak ne Jomu, meni pokłanjatys?

Boh mij za mene rozp’jatyj,
Ja djakuju Jomu za joho hołhofski rany,
Chto może dlja mene bilsze zrobyty?
Koho, jak ne Joho, meni chwałyty?

Pryspiw