Kołeso Sansary

Łabiryntamy wnutriszńoho ja
Natrapljaju na odyn i toj że kamiń,
Z kożnym razom ja znachodżu szczos nowe,
Z kożnym razom widczynjaju bramy.
Podorożujuczyj monach,
Kudy twij proljahaje szljach?
Idu dorohoju mowczannja,
Idy zi mnoju i zabud strażdannja...
Z neba upało pałajucze kołeso,
A des za meżeju monachy idut.
Krutytsja, wertytsja nawkoło ljudej,
Ne usim widkrywajetsja istyny put...
Ja sam idu cijeju dorohoju,
Ja ne rozdiljaju ni z kym poczuttja,
Nesu ja kaminnja, tudy, de krapłyna
Padinnjam z łystka narodyt żyttja.
Ja jdu po wodi, a chtos łysz smijetsja,
Krapłyna wpade j nawkruhy wse zalljetsja,
Toj, chto smijawsja – wtopywsja w sobi,
A ja wże ne chodżu, ja kupajus w wohni...
Borotba wyprawdowuje nasze żyttja,
Ja pryjszow, szczob zakryty knyhu Sansary,
Witer zmin wże w dorozi i nema worottja,
Ce doswitniji prysmerky nowoji ery...
Wodolij zapownjaje swjaszczenni krynyci,
Szczob poczaty żyttja z nowoho łysta,
Duchu wicznoho chram, zołotiji dzwinyci
Prokydajutsja w serci mołodoho mytcja...

Kolisnyceju Bohiw
Do Wałhały wicznych sniw,
Do forteci wsich snihiw –
Ne spynjajsja!..

Ridnyj zapowit
Szepocze soncja swit,
Swojeji doli nyt
U dzerkało ranjaje...

W twojich nezajmanych snach
Ja poczuju hołos twij,
Switło u twojich oczach
Chaj zbenteżyt podych mij...