Sehodnja bohy tancujut wmeste s namy

Mi sozdaem y posłe nas
Tworeńe budet żyt,
Mi ostawljaem otpeczatok –
Bożestwennuju nyt.
A w kuznyce wed
Ne nakroesz stoł,
Эto sudba tworcow...

Tworyt – znaczyt ljubyt,
Usłisz że эtot zow!
(Stychyjnij zow Bohow!)

Na to ony y krytyky,
Cztob nyczeho ne dełat,
Wed tworczestwo – ljubow,
Pust daże k samomu sebe!
Takym ubohym durakam
Durak łysz y poweryt,
Wozmy y sdełaj sam,
A ne żywy wo sne!..
Wed kto smeetsja
Ystyne w łyco,
Łysz eszcze raz
Dokaziwaet ystynnost ee.
Mołczańe – эto mudrost,
Hłubokyj put k poznanyju sebja,
Puskaj mne skażut,
Czto эto hłupost,
Ja prosto ułibajas
Posmotrju emu w hłaza.
Wed w żyzny
Hławnoe y est
Sama bezcennejszaja żyzń,
Ny cel y daże ne ljubow
Ne smohut wsej ee postycz.
Mi nenawydym potomu,
Czto ljubym, y ubywaem
Dlja toho, cztob żyt...
Ottałkywajas ot neob'jatnoho,
Wi sudyte, y wam łehko
Tworenye ubyt.

A żyzń połna protyworeczyj,
Y obszczestwo deheneratow
Est tomu prymer:
Ridaja, żałujas na włast...
Y potuszyw nadeżdi sweczy,
Zabiwajut łysz wynyt sebja,
Ne prynymaja mer.

Ja zasipaju,
Kak cwetok,
Y prosipajus
S takoju ż sładostju
Na krochotnich ustach.
Moj neżno pjanij łepestok
Snehamy krużyt
W toboju sozdannich myrach...

Poka mi żywi,
Pyr Bohow ydet,
Pust nasza smert
Zastole ne prerwet.
Swaroha wnuky
Yhrajut na rożkach,
Y daże smert tancuet
W krasnich sapohach.

Y esły mi nachodym
W bezsmisłyce swoj smisł,
Znaczyt żyzń wkuszaem –
Nachodym tajnu misły...

Sehodnja Bohy tancujut
Wmeste s namy,
Tworci żdut sołnce –
Ono ne za horamy...