Ty skaży meni, druże...

Ty skaży meni, druże, czy ne staw ty bajdużym
Do swojeji zemli ta do podychu traw nawesni?

Ty skaży meni, wira, czomu tak łycemirna.
Czom smijeszsja kriz slozy ta płaczesz kriz smich?

Ty skaży meni, dolja, de zakinczytsja połe?
Czy do raju cja steżka mene prywede?

Ty skaży meni, prawda, może hucznist prybraty?
Tebe czuty usjudy, ne wydno nide.

Chmary prołetjat, dni projdut.
Kożnomu swoje widdadut.

Dywysja, druże, nasz swit u kaljużi...
To slozy, druże!
Slipi j bajdużi starci u kaljużi –
To naszi duszi.

Ty skaży meni, druże, czy szcze je u tych duszach
Chocza b natjak na wiru, nadiju, ljubow?

Ty skaży meni, zawtra, czy isnuje sohodni
I czomu ja pytannja powtorjuju znow?

Dywysja, druże, nasz swit u kaljużi.
To slozy, druże!
Slipi j bajdużi starci u kaljużi –
To naszi duszi.

Dywysja, druże, nasz swit u kaljużi.
To slozy, druże!
To slozy, druże, to slozy, druże,
To slozy, druże...