Iskra

Zabutyj swit u łabiryntach pustoty
W ńomu dawno ne płyne czas.
Łyszaje slid wołodar wicznoji pitmy
U comu kraji raz u raz.

Pryspiw:
Spałachne ta znykne w pidnebessi
Iskra, szczo żywyt
Połum’ja, jake trymaje Wseswit
Ta w duszi horyt!

Widsutnij ruch na perechrestjach wsich dorih.
Jedynyj szljach – u nikudy.
Żyttja projszło czerez bezhłuzdosti porih.
Zdajetsja tak buło zawżdy.

Pryspiw