Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Jiji zustriw win u toj czas, koły padaw snih.
Moroznym rankom odnijeji zymy.
Win wiryw w te, szczo kryżanyj zrujnujetsja swit.
Win żyw łysze oczikuwannjam wesny.
Ałe w jiji słowach buw tysk piwnicznych witriw.
W jiji oczach paław chołodnyj wohoń.
Bażajuczy tepła, win wes postijno tremtiw
Wid dotyku jiji lodjanych dołoń.
Pryspiw:
Zamerzłe serce jak krysztal.
Pustota w duszi ta wiczno bili, bili sny.
Jiji zustriw win u toj czas, koły padaw snih
I bilsze ne czekaw wesny.
Ranisze win radiw tomu, jak sonce wstaje,
Jak perszyj promiń probywaje pitmu.
Wse rozkwitaje nawkruhy i snih roztaje.
Łysze wesna dawała syły jomu.
Teper win baczyt swit skriz pryzmu bajdużych oczej.
Joho wże zowsim ne cikawyt żyttja.
Win wże ne w zmozi widriznjaty dni wid noczej.
I tilky dywo znyszczyt ce zakljattja.
Pryspiw (2)