Meta

Wranci prokynułas wesna,
Znykła tiń złych wikiw.
Dumka pozbawyłas sumna
Wid sumliń ta strachiw.

Stjahy pidnjałys whoru znow,
W dennyj czas horn łunaw.
Witer zanis w sercja ljubow,
W nych wohoń wże paław.

Pryspiw:
Meta powstała iz żurby,
Rozkryła oczi hołubi.
Swoboda ruky prostjahła smiływo.
A switło zołotym doszczem
Nakryło Zemlju mow płaszczem
Koły nastała era duchu j syły.

Burja zakryła neboschył,
Schid postaw iz rujin.
Padaw na zemlju smuty pył,
Pisneju staw łycha dzwin.

Wtoma zibrała w hurt meczi,
Znyk wes bil koływań.
Doli czekały tysjaczi:
Nicz – pora spodiwań.

Pryspiw (2)