Kobita

Pryjszła wesna, wso rozcwitaje,
Wso nabuchaje i wstaje,
A w mene radosti ne maje –
Meni kobita ne daje!

Pryspiw:
Kobita, kobita, kobita
Ne daje! Ech, swołocz!
Kobita, kobita, kobita
Ne daje!

Wesna projszła, nastało lito,
Ja zahoriw, jak Fantomas,
Teper meni ljuba kobita
Skilky zachoczu – stilky dast!

Pryspiw:
Kobita, kobita, kobita
Ne daje! Och!
Kobita, kobita, kobita
Ne daje!

Mynuło lito, znowu osiń,
Ja noszu kurtku szkirljanu,
Wyrtljawi łystja witer nosyt,
Meni b kobitoczku moju.

Pryspiw

Zyma pryjszła, snih wałyt z neba,
I ja wid toho zabałdiw,
Kobity wże meni ne treba,
Bo ja wże wso perechotiw!

Pryspiw:
Kobita, kobita, kobita
Ne daje! Och, suka!
Kobita, kobita, kobita
Ne daje!