Daj, Boże!

Podywysja nawkruh, zazyrny meni w wiczi!
Obernysja dowkruh, zapały w pam’jat swiczi!
Schyły duszu u sum, rozbudy sercem niżnist,
Pokłonysja, mij druh, usim, chto zrynuw w wicznist!
Neżywymy wony nam nesut czesti spomyn,
Jak żywymy usi skriz nesły duchu pomysł!
Pom’janemo bez sliz plid Hospodńoji woli,
Pidijmemo wwerch dzwin – dzwin pryjdeszńoji doli!

Pryspiw:
Daj, Boże, usim żywym, szczo pomerły,
Błahorodstwa duszi, buty sercem widwertym!
Daj, Boże, żyttja, wsim, szczo tiłom pomerły,
U carstwi Twojim buty znowu woskresłym!
Daj syły dlja nas Twoju wolju pryjnjaty,
Daj syły usim uwerch duszu pidnjaty
I z duchom Twojim swoju dolju z’jednaty,
Szczob bilsze żywym sercem ne pomyraty.

Pomirkujmo czomu w materiw bołyt serce,
Pryhadajmo koły my zrekłys sercja wpersze
I koły u żytti my serdecznist wtraczały,
Ce ż, napewno, tomu, szczo ne te wybyrały!
Hłybynoju duszi swit ne bijtes piznaty,
Czystotoju duszi swit ne bijtes jednaty!
Iz sercjamy żywych hrich ne bijtes dołaty,
I ljubow’ju serdec Wy ne bijtes kochaty!