Slipa peczal

Pid cerkwoju protjanuta ruka,
W slipij peczali stułeni powiky.
Wyruje i szumyt ljudske żyttja,
Zatychło wse u pohljadi kaliky.
Prochodjat ljudy, kożnyj prużnyj krok,
W duszi joho – nenacze hrim nebesnyj,
Nikoły ne pobaczyt win zirok,
Nikoły ne pobaczyt deń pryjdesznij.

Pryspiw:
Podajte, Chrysta rady,
Błahaju i proszu,
Coho ja wam nikoły ne zabudu.
Podajte, Chrysta rady,
Błahaju i proszu,
Za was ja wse żyttja mołytys budu.

Możływo, chtos zupynytsja na myt,
I myłostynju dast, jak nahorodu,
Za hołos, szczo tak płacze i chrypyt
U sonjacznu, czy doszczowu pohodu.
Wże stilky lit ce misce – joho dim.
Jak monument, sydyt win na hazoni:
I hołodno, i zatyszno u nim,
I tone hołos u cerkownim dzwoni.

Pryspiw