Nichto ne wmije tak ljubyty

Nadijnyj, sylnyj, zołotyj,
Z toboju – nacze za stinoju.
Use ty zmih peremohty,
Buła doroha neprostoju.
Nemow swicza, dusza horyt
I tycho wiryt w czudo.
Twoja peczal meni bołyt,
Rozłuky wże ne bude.

Pryspiw:
Nichto ne wmije tak ljubyty,
Jak ty, najkraszczyj iz mużczyn.
Mij wirnyj anheł-choronytel,
U switi ty takyj odyn.

Pryłynu do twoho płecza
I ty zabudeszsja zi mnoju,
Zanadto zranena dusza –
Jiji zdajesz meni bez boju.
Mynajut dni, projdut lita,
Kołys use mynaje.
Ałe ljubow taka odna,
Tebe zawżdy czekaju.

Pryspiw (3)