Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Usi szljachy wedut łysz u nikudy,
Ta w dejakych je serce, a w dejakych – nema
Z swojim szljachom ty zawżdy budesz wsjudy
Iz nym wy nerozdilni, jak switło i pitma
Powir, żyttja – ce zowsim ne zmahannja
Jedynyj zmist – łysze u pojednanni
Swoho jestwa iz nynisznim obłyczczjam
Jakym razjuczym by ne buło protyriczczja
Pryspiw:
Jdy swojim szljachom
Ne zwertaj u bik
Chaj nese potik
Jdy swojim szljachom
W poszukach sebe
Dosjahnesz nebes
Dlja czoho jty, ochopljuje bezsyłlja
Kudy ż pity bez czitkoji mety
Jakszczo narazi w żytti newdacz zasyłlja
Ce znaczyt – prosto zupynywsja ty
Żyttja – ce ruch, banalno, ałe prawda
Cej ruch i je pryczynoju w sobi
Jakszczo ty jdesz, to budut syły zawżdy
I ciłyj Wseswit usmichnenyj tobi
Pryspiw