Nazawżdy małeńkyj

Dytynstwo – ce koły ty wirysz w kazku
Ne w tu, szczo w knyhach, a w tu, szczo je w żytti
A najhanebnisza twoja porazka
Łysze myttjewist w szczasływomu butti

Ce koły zranku w oczikuwanni dywa
Ty wpewnenyj, szczo wse bude okej
I koły wirysz, szczo wse w żytti możływo
A w kożnij żinci je szczos wid dobrych fej

Pryspiw:
Ja choczu buty nazawżdy małeńkym
Ja choczu buty dorosłym małym
Jakszczo zrostaty, to łysz potycheńku
I w starosti wse ż ne buty starym

Nikoły ja ne zmożu zrozumity
Te, szczo stajetsja iz bilszistju ditej
Czomu iz wikom sercem kryżanity
Je neobchidnym dlja majże wsich ljudej

Dytynstwo ne w rokach, a tilky u duszi
Ce koły znajesz – dobro zawżdy prawe
Zli ljudy bez pojasneń je czużymy
A bez usmiszky nichto ne prożywe

Pryspiw