Kołys, diwczyno myła

Kołys, diwczyno myła, to buw czudowyj czas.
Jak szcze ljubow nosyła hen popid chmary nas.
My mrijały, zitchały, kochannja prysjahały.
A sołowejko tochkaw wse "toch-toch-toch".

I buw by ja diwczynu dowiku tak kochaw.
I buw by ja jedynu do sercja pryhortaw.
Ta des wijna wzjałasja, diwczyna widdałasja,
A sołowejko tochkaw wse "toch-toch-toch".

I zori merechtiły, sołowejko szczebetaw.
W oczach slozy tremtiły, jak ja jiji proszczaw.
Dawno te wse mynułos, kochannja pozabułos,
A w serdeńku ostałos wse "och-och-och".