Kołomyjka

Koło młyna jasynyna, koło witrowoho,
Dostałas my, diwczynońku, do serdeńka moho.
Dałas meni, diwczynońku, dałas my prynadu,
Dałas meni jak wodońku z wysznewoho sadu.

Popid sad, popid sad ta popid sadoczky,
Piszła by ja na muzyky, bojusja zradoczky.

Spiwanoczky-uljanoczky, de ja was podiju?
W połonyni na caryni tam ja was posiju.
Bud choramy wiwczaryky bili wiwci pasty,
Budut moji spiwanoczky za krysani kłasty.

– Oj de ty si, diwczynońko, spiwanok nawczyła?
– Jak ja wranci z Czeremoszu sribnu wodu pyła.

W połonyni wesełeńko, w połonyni fajno.
W połonyni pase wiwci toj łegiń Mychajło.
Ty hadajesz łeginyku, szczo jak ja kochaju,
Ja takymy łeginjamy płoty pidpyraju.

Ty do mene ne chody, ne zbawljaj sy noczi.
Ja za tebe ne pidu, bo my sja ne chocze.

Oj na hori, na tambori sywyj byczok kryczyt.
Wyjdy, wyjdy, diwczynońko, bo tja łegiń kłycze.
Oj ne wyjszła diwczynońka, wyjszła stara maty.
– A chto chocze diwcza wzjaty naj ide do chaty.

Oj pryjszow ja do chatyny, kazały my sisty.
Dały meni maty bulbu nełupłenu jisty.

Oj daj-duna, oj daj-duna, oj daj-duna-dana,
Ja diwczyna mołodeńka, a szcze ne widdana.
Pryjdy, pryjdy, mij myłeńkyj, z weczora do mene
Zhotowyła moja maty pyrohiw dlja tebe.

Oj czomu ty ne pryjszow jak ja howoryła?
A u mene ciłu niczku swiczeczka horiła. (2)

Kołomyja ne pomyja, Kołomyja – misto.
W Kołomyji diwczatoczka jak pszenyczne tisto.
Wpade doszcz, wpade doszcz na biłu berezu,
A ja swomu Iwankowi soroczku mereżu.

Na połyci warenyci, a na peczi mońka.
Ja diwczyna mołodeńka, ja bahacka dońka. (2)