Ja spokijnyj

Ja spokijnyj, i tobi ne wdastsja wywesty mene z riwnowahy,
Twoji słowa i wczynky ne warti mojeji uwahy.
Ja spokijnyj, i wsi zowniszni rozkłady i probłemy,
Ne pronyknut kriz moji wnutriszni tereny!
Ja spokijnyj, pro mene, możesz i dali naprjahatys,
Ta tobi nawrjadcze, wdastsja błyżcze do mene distatys.
Popry wsi twoji spokusy, prowokaciji i pidstawy,
Ja łyszajus spokijnym, jakym by ty ne buw łukawym.
Ja spokijnyj, wseredyni j nazowni, – wsjudy,
Mene ne wywedut z sebe ni obstawyny ni ljudy.
Chaj ce bude obicjankoju, a ne pustymy słowamy,
Chaj ja budu jty do coho, dnjamy czy misjacjamy.
Ja spokijnyj z prywodu coho, i z prywodu wsoho,
Ja ne naprjahajus, bo ja wirju u Boha!
Ja spokijnyj, bo znaju, wse bude tak, jak maje buty,
I popry wse, ja postarajus cju istynu ne zabuty.

Pryspiw:
Ja spokijnyj.
Ja spokijnyj popry wse szczo widbuwajetsja nawkoło.
Ja spokijnyj.
Ja spokijnyj popry wse szczo widbuwajetsja nawkoło.
Ja spokijnyj.
Ja spokijnyj popry wse szczo widbuwajetsja nawkoło.
Ja spokijnyj.

Ja spokijnyj, bo uswidomljuju, szczo wse widnosno,
I te, szczo meni możływo wydajetsja zowsim ne znosnym,
Dlja kohos inszoho, zwyczajnyj płyn, zwyczajnych reczej,
Ja możu czymos perejmatys, ałe dlja inszych ljudej,
Moji trywohy j neharazdy, wyhljadajut ne suttjewymy,
Wony b miscjamy zi mnoju pominjałys myttjewo.
Ja Boha ne spokuszaju, i na żyttja ne narikaju,
Bo wse mohło buty j hirsze, i ja ce ne zabuwaju,
Ja spokijnyj, i ty mene ne spokuszaj, sył ne wytraczaj,
Spiłkujsja z takymy jak ty, mene ne zajmaj!
U mene kupa spraw swojich i ja wyriszuju jich,
Tomu, bud łaska, ne zmuszuj, mene braty na duszu hrich:
Pohane dumaty, złe tworyty i howoryty nepotribne,
Rujnuwaty swoju duszu, i stawaty duchowno bidnym.
Ja spokijnyj, i ne radżu tobi cej fakt minjaty,
Ja spokijnyj popry wse szczo ty możesz zrobyty czy skazaty!

Pryspiw

Ja spokijnyj, bo wse szczo treba dlja szczastja, u mene wże je,
U mene je najbilszyj darunok, ce żyttja moje!
U mene je mij Boh, mij tałant, moja sim’ja,
Moja domiwka, moji druzi, ljubow moja!
I koły mene zapewnjajut, szczo ja muszu kudys jty,
Szczo ja powynen jakojis nezrozumiłoji distatys mety.
Ja spokijnyj, bo sam wyriszuju, kudy prjamuwaty,
Jakych ciłej dosjahaty, kotrych ljudej unykaty.
Ja spokijnyj, bo nawit jakszczo meni wpasty dowedetsja,
Ja znaju, żoden z mojich druziw, wid mene ne widwernetsja.
Podast ruku dopomohy, i widczynyt dlja mene nowi dweri,
Po-mojemu ce i je sprawżńoji drużby kryterij.
Ja spokijnyj, bo cja jakist prytamanna osobam wydatnym,
Mudrym, uswidomłenym i stowidsotkiw ne durnym!
Ja spokijnyj, bo ni zawtra ni wczora – dlja mene nema,
Sohodnisznij deń – jedyne czym zajnjata moja dusza j hołowa!

Pryspiw