Ty ne pytaj

Ty ne pytaj mene, czomu nasz czas takyj,
Koły nawkoło nas temna łysz woda.
I ne pytaj mene, czomu cej swit takyj,
Napewno, widpowid tobi na ce ne dam.

I ne pytaj mene, czomu moji pisni
Tobi nahadujut te, czoho nema.
Ałe ż wizmy sobi z połyci mołodist,
Zitry pyljuku tam, sjad i zaspiwaj.

Nawkoło nas żywut heroji tych kazok,
Jaki w dytynstwi ty usi pereczytaw.
U nych i zapytaj, czomu nasz czas takyj
I czy buło use p’jat stolit nazad.

I skażut nam wony, szczo zahubyłasja
U bahatoch wikach widpowid prosta.
Buty nam todi ne sudyłosja,
Bo u nas żyttja, łysz odne żyttja.