Duchowne bilsze

Ja chotiw by diznatys, czomu tak łehko, jak dytyna,
Ja wedusja na wsi modni i dorohi maszyny...
BMW, Chrysler, Lexus i Mersedes,
Czerez taku chołjeru, ja widczuwaju swij rehres.
Ja widczuwaju, jak ja dehraduju, jak ja morduju,
Sebe samoho wsim tym szczo nam propahujut,
A nam wtyrajut szczo robyty, szczo dobre, a szczo pohano,
I my w ce wirym tak, nacze ce skazała ridna mama.
Kerujut naszymy dumkamy, naszymy słowamy,
Naszymyy wczynkamy, naszymy żyttjamy.
Ahitacijeju i rekłamoju nas wsich hodujut,
Tak nacze nam samym kljamky w hołowi brakuje,
Nacze my sami ne znajem jak nam treba żyty,
W koho nam treba wiryty, i szczo nam treba robyty,
Robljat tak szczob my wse tilky sproszczeno mohły spryjmaty,
I namy można buło jak zawhodno manipułuwaty!

Pryspiw:
Duchowne bilsze niż materialne – poljubomu!
Chto ne zi mnoju ne pohodżujetsja – Boh w pomicz tomu.
Ja wyriszyw wse dlja sebe, meni pidtwerdżeń ne treba,
Moja najpersza potreba – ce buty błyżczym do sebe.

Ta ce kołys,
A zaraz w mene tecze słyna, koły dywljus na sribni prykrasy
Łancjuhy, brasłety j inszi prybambasy.
Wse płatynowe j sribne, błyskucze i te szczo sjaje,
Nezrozumiłu dlja mene, nadi mnoju syłu maje.
Rozweły propahandu himnjanu i tiszatsja jak dity,
Bo ljudy dumajut łysze pro te, szczo na sebe wdity.
Ce ne najhołownisze, isnujut dumky ważływiszi,
Niż te, szczob odjahu nowoho i modnoho buło bilsze.
A ja też bowdur, chocz wsju tu temu prosikaju,
Szczorazu szafu nepotribnymy reczyma nabywaju...
O, ce prikolno, ce nedoroho, ce też treba chapanuty,
Take ja baczyw w odnoho sztricha widomoho – i w mene maje buty...
Nohy wsoho łysz dwi, a krosowok maju tak bahato,
Szczo dejaki prosto wykyduju, a inszi widdaju swomu tatu.
I wse odno jak zachodżu w mahazyn – persze por szczo pytaju,
Czy na basketbolni szuzy wony znyżku jakus majut.

Pryspiw

Nu a narazi ja na rekłamu wedus, niby wsjudy je kadr 25-yj,
I chocz dobre rozumiju, szczo z mene robljat war’jata,
Ta pidswidomist bez fejs-kontrolju zwykła wse spryjmaty,
A potim poczynaje zahanjaty i zboczennja wydawaty,
Zamist toho, szczob pro duchowne pikłuwatys i kraszczym stawaty,
Ja poczynaju na materialne wsoho sebe wytraczaty,
Zamist toho, szczob ciłesprjamowano metu dosjahaty,
Ja poczynaju na nepotribni zachopłennja czas marnuwaty,
Ja choczu duchowno rosty, a mene pryzemłenist trymaje,
Audio-wieo-pobutowa technika tak harno wyhljadaje...
Bo dlja toho, szczob rozważatys ne musowo naprjahatys,
A koły pracjujesz nad soboju, treba wes czas namahatys,
Na pławu trymatys, spokusam ne piddawatys,
Zi szljachu obranoho, szczo istyny maje prywesty, ne zbywatys
Buty czesnym w perszu czerhu z samym soboju namahatys,
Robyty zranku zarjadku i mensze matjukatys!

Pryspiw