Rjaba kobyła

Po sełu projszła uże rjaba kobyła.
Nad sełom dywljusja: wże i Sonce siło...
– Anu jdy dodomu! – mene kłycze maty,
– Budemo weczerjaty ta spaty ljahaty!

A meni ne choczetsja ljahaty spaty,
Budu swoju ljubuju hołubku czekaty!
Budu w huby-wyszeńky jiji ciłuwaty...
Swity ż Misjaczeńko, mołodyj ta rohatyj nam!

Pryspiw:
Oj-lja-hołuba, hołubaj-lja-hołuba, hołubaj-baj-baj...
Oj-lja-hołuba, hołubaj-lja-hołuba, hołubaj-baj-baj...
Oj-lja-hołuba, hołubaj-lja-hołuba, hołubaj-baj-baj...
Oj-lja-hołuba, hołubaj-lja-hołuba, hołubaj...
Baj-baj...baj-baj...

Nad sełom wże hłupa nicz, szepocze dibrowa...
Spyt na nebi biła ta wełyka korowa.
Powedu ja ljubuju swoju na łewadu,
Na m’jakomu sini budem z myłoju spaty.

Wdoswita rozbudjat nas piwni ta zozuli...
Wdoswita rozbudjat nas piwni ta zozuli...

Pryspiw

Toż po sełu projszła uże rjaba kobyła.
Nad sełom dywljusja: wże i Sonce siło...
– Anu jdy dodomu! – mene kłycze maty,
– Budemo weczerjaty ta spaty ljahaty!

A meni ne choczetsja ljahaty spaty,
Budu swoju ljubuju hołubku czekaty!
Budu w huby-wyszeńky jiji ciłuwaty...
Swity ż Misjaczeńko, mołodyj ta rohatyj nam!

Pryspiw