Kara

Borotba wik uże trywaje
Krow tekty wse ż ne prypynjaje
I diwcza tonkymy rukamy
Namahajetsja prykrywaty rany

Wona nałeżyt tobi wrjatuj jiji

Pryspiw:
Chaj horyt use!
Ty jich pokarajesz!
Chaj horyt use!
Ty jich pokarajesz!

P’janka myt – zakrywaju oczi
Ne szczastyt, ja borotys choczu
Dykyj kryk wdałyni łunaje
Ta nichto coho wse ż ne pomiczaje

Pryspiw:
Chaj horyt use!
Ty jich pokarajesz!
Chaj horyt use!
Ty jich pokarajesz!

Szcze ne kinec wsich strażdań
Szcze ne kinec spodiwań
Ruku wpered protjahny
I chtos widriże jiji

Pryspiw:
Chaj horyt use!
Ja was pokaraju!
Chaj horyt use!
Tebe ja ne znaju!