Ziznannja

1
Ja buw ne najkraszczyj u switi,
Jak tyhr nedomasznij u chyżi.
Ja sliw ne znachodyw i kwitiw,
A tilky prydumaty jiżu.
Ja czasto zbywawsja z dorohy,
A ce nerwuwało i bisyło.
Znesyłeni ruky i nohy
Tebe obijmały bezsyło.

Pryspiw:
Widłunało, widbuło, widspiwało, widcwiło,
I kochannja, niby w switi ne buło!

2
Ty tycho skazała: "Wtomyłas".
Ty tycho piszła w swit za oczi.
I wże ne z’jawljałas, ne snyłas,
I bilsze kochaty ne choczesz.
Probacz, ja ne zhoden z toboju.
I muszu zrobyty ziznannja:
Żyttja nemożływe bez bolju!
Żyttja – ne żyttja bez kochannja!

3
Probacz, ja ne zhoden z toboju.
I muszu zrobyty ziznannja:
Żyttja nemożływe bez bolju!
Żyttja – ne żyttja bez kochannja!