Tilku wi Łwowi

Naj jenszi szukajut na werbach hruszok
W Mjuncheni, Paryżi, Toronti,
Mene ż Boh boronyt wid chybnych dumok,
Zi Łwowa ja ani ni krok.

Bo de szcze je ljudjam tak fajno, jak tu,
Tilku wi Łwowi.
Bo de szcze zubaczysz taku krasotu,
Tilku wi Łwowi.

Chowajmo na spid tjahar naszych bid,
I w Sztaty nema czo tikaty.
Taż pywo u nas chołodne, jak lid,
Diwczata sołodki, jak mid.

Jakby szcze des raz ja wrodytysi wmiw, to
Tilku wi Łwowi.
Tak ljublju toj Łwiw, szczo brakuje my sliw,
Łwiw to je Łwiw.

Na switi je Wideń, Honkonh i Nju-Jork,
Ja ż nihdy tudy ne pojidu,
Bo zrodu ne schylnyj do chybnych dumok,
Zi Łwowa ja ani na krok...

Bo de szcze je ljudjam tak fajno, jak tu,
Tilku wi Łwowi.
Bo de szcze zubaczysz taku krasotu,
Tilku wi Łwowi.

Chowajmo na spid tjahar naszych bid,
I w Sztaty nema czo tikaty.
Taż pywo u nas chołodne, jak lid,
Diwczata sołodki, jak mid.

Nu ż szcze zobaczysz taku krasotu,
Tilku wi Łwowi.
Rozdinut, rozzujut, szcze j pysok nab’jut,
Tilku wi Łwowi.

Jakby szcze des raz ja wrodytysi wmiw, to
Tilku wi Łwowi.
Tak ljublju toj Łwiw, szczo brakuje my sliw,
Łwiw to je Łwiw.