Czekaju

1
Woda taka bezdumna i błakytna.
Nadwori wereseń, a nebo nacze w kwitni.
Pożowkły spohady, ziw’jały dawni mriji.
I wsi bażannja, jak odne, u myt zhoriły.

Pryspiw:
Czekaju! Czekaju! Czekaju, koho – ne znaju.
Czekaju! Czekaju! Czekaju, bo tak bażaju.

2
Czetwertyj deń dumky doszczu czekajut.
Ne p’jut, ne spljat, ne płaczut, ne spiwajut.
U nych, mabut, obitnycja mowczannja.
Szczo robyt z namy kljate ce czekannja?

Łetjat ptachy czy z domu, czy dodomu
I rozczerkom pera znimajut wtomu.
Kaminnja spyt, jak spljacza korołewa.
Nawkoło wartowi – slipi derewa.