Łełeka z Ukrajiny

Dawno i dawno poproszczałasja maty
Iz synom, szczo wże ne wernuwsja nazad.
A synowi pachnuw barwinok chreszczatyj
I snyłysja oczi w slozynkach.

Rozstłałys szljachy tak dałeko,
Za hory, za wody, za neba błakyt!
Na pokłyk serdec ukrajinskyj łełeka
Sohodni z witannjam nechaj pryłetyt.

Pryspiw:
Horyt dusza, nemow bahattja,
Ne widhoryt uże wiky.
Uklin wam, sestry, uklin wam, brattja,
Pryjmit ljubowi rusznyky!
Horyt dusza, zoryt nebesno,
Rozdarjuje tepło swoje.
Uklin wam, brattja, uklin wam, sestry,
Za te, szczo wy buły i je!

Oj, dolja kotyła u smutku i hori,
Buwało, litała z pidbytym kryłom.
Ne wsoch Ukrajiny widirwanyj koriń,
Proris win za morem kłenowym łystkom.
Wże sto rokiw comu kremeznomu kłenu,
Wid ńoho nowi zełenijut hiłky.
Pohljań, Ukrajino, prysłuchajsja, nene,
Toj kożnyj łystoczok – to dity twoji!

Pryspiw (2)