A matioły cwit

Łukawa imła nawkruh rozłyła rosyny i zirky.
Kwitky dlja proszczań, kwitky dlja striczań zhasyły peljustky.
Łysz tilki odni wohni czariwni miż namy szcze ne spljat.
Bo schożi wony na naszu ljubow – tak juno wony homonjat.

Pryspiw:
A matioły cwit p’janyt kochannjam swit
Noczamy niżnymy, koły mowczat usta.
Twojich oczej tepło ja zbereżu nawik.
U serci radisnim szczastja rozkwita.

Jak tycho zijde zakwitczanyj deń, zasjajut ruczaji.
Ne zmożu, mabut, tebe ja zabut, jak hory i płaji.
W oczej hłybyni je syni wohni, mow promeni iskrjat,
Bo schożi wony na naszu ljubow – tak juno wony homonjat.

Pryspiw