Myt

Myt, i nas nema
znow nicz sama
ide dodomu
myt, ostannju myt
jakby spynyt
chwyłynu tomu.

Ałe wona sobi łetyt
I nas uże ne zupynyt.

Krok, ostannij krok
styska kurok
i znowu tysza
ty, a może ja
puste im’ja,
szczo chtos załyszyw.

I myt rozib’jetsja, mow skło
i nas nikoły ne buło.

Use ne tak, usi ne ti
i ciłyj swit na samoti
use ne tak, usi ne ti
i ciłyj swit na samoti.