Son

My musymo zustritysja teper,
Koły kochannja pachne nawit w doszcz,
A kolory zapłakanoji kwitky
Nahadajut rozdmuchani wusta.
My musymo zustritysja, bołyt
I płacze serce, mow cyhanska skrypka,
I ruky rwutsja obijmaty nebo,
A ty żywesz na tim kinci zemli.

Pryspiw:
Ta znowu son, i znowu, znowu son:
Twoji wusta, i ruky, i słowa.
A może ty mene pryworożyła?
My musymo zustritysja, czekaj!

A może ce zdajetsja, może snytsja,
Smijetsja w nicz, i marewamy mre,
Bo ty taka krasywa, mow trojanda,
Mow kryształewi bisery rosy.
Hołubljat spodiwannja i nadiji,
Zhorajut dni korotki, mow sirnyk.
Ne marno, ne realno, ne możływo:
A może osiń traweń prynese?

Pryspiw (2)