Roksoljana

Stara kaw’jarnja w centri Łwowa
Ja zajszow sjuda raptowo
Ty sydiła za stoliczkem w hłybyni
Filiżanku z porceljany
Ełehansko, dwoma palcjamy
Ty trymała i posmichałas meni.

Pryspiw:
Roksoljana, meni brakuje twojich ust
Roksoljana, meni brakuje twojich oczej
Roksoljana, meni brakuje twoho bjustu
Roksoljana, i tych szalonych noczej.

Potim my szpaceruwały,
Pyły pywo z derunamy,
I szampana, i horiłku, i kaberne.
Potim nic ne pam’jataju,
Rano oczi widkrywaju,
A bilja liżka – czorne twoje kombine.

Pryspiw

A w nastupnyj ponediłok
Szos my w spodnjach zaswerbiło,
Ja pachwynu aż do wyrazky rozder.
Siro-rtutnu maz kupyw
I mastyw, mastyw, mastyw.
Roksoljano, z kym tobi fajno teper?

Pryspiw