Zabud

Szczo howoryła tobi,
Szczo proczytała w oczach,
Szczo załyszyłos koły
Miż namy niby zupynywsja czas.
Nemowby tilky dlja dwoch
U serci diłenyj stuk...
Szczos pomiż namy buło
Ta proszu ja odne tebe: "Zabud!"

Koły zakinczytsja doszcz
My inszi stanemo znow
I ty ne zmożesz sobi skazaty
Ce buło czy ne buło...
Szczos pomiż sliw i dumok
U teplim dotyku ruk,
Koły wid neba za krok...
Ałe skażu sama tobi: "Zabud!"

Dawaj ne znajdemo sliw –
Tak bude łehsze obom,
Szczob ne powiryty w te,
Bo wse i tak zdawatymetsja snom...
Ta tilky sercja moho
Czastyna łyszytsja tut.
Ty ne pomitysz coho,
Bo ja sama skażu tobi: "Zabud!"

Ałe ja znaju kołys odna,
Sered doszczu czy bilja wikna
Budu czekaty, bo znaju –
Ce moja wyna...
Ja ne bojusja, szczo sercja stuk
Tobi rozkaże, szczo ja ne jszła –
Ja załyszyłas, buła ja tut i ne zabuła,
Koły skazała tobi: "Zabud!"