Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Ja żyła w prydumanom sne
No ti prykosnułsja ko mne
Stało tak na serdce swetło
Kak s toboju mne choroszo.
Pryspiw 1:
Moj anheł
Y ja schożu ot sczastja s uma
Moj anheł
Moja dusza ljubowju połna
Y puskaj nejarko swetyt łuna
Wed dlja sczastja ona mne ne nużna
Mne nużen tolko ti
W hłubynu twoych neżnich hłaz
Ja skażu ljublju eszcze raz
Esły ti ujdesz ja umru
Tolko bit s toboju choczu
Pryspiw 1
Na serdce tak swetło kohda s toboju
Ja ne choczu terjat
Nykto mne zamenyt tebja ne smożet
Znaesz ti dołżen znat
Pryspiw 2:
Ti anheł...
Moj anheł
Moja dusza ljubowju połna
Y puskaj nejarko swetyt łuna
Wed dlja sczastja ona mne ne nużna
Mne nużen tolko ti (3)