Switljaczok w dołonjach

Probacz mene, prosty,
Za spałeni mosty,
Szczo tak mene j ne doczekałas ty.
Nicznyj samotnij sad
Zasypaw łystopad,
Teper dorohy ne znajdu nazad.

A w pam’jati mojij,
Jak newhamownyj bil,
Błahalnyj i proszczalnyj pohljad twij.
U marewi bezsoń
Tak merechtyt wohoń,
Mow switljaczok w pitmi mojich dołoń.

Pryspiw:
W mojemu wicznomu połoni,
Ty – switljaczok w mojich dołonjach.
U widczaju na dni
Win ne pohasne, ni –
Ta na switanku znykne wdałyni.

Strumok nicznych dumok,
Chwyłyny b’jut w wysok,
I des pid skłom stikajut, jak pisok.
A promiń soncja wraz
Nawik rozłuczyt nas,
Mohutnij i bezżalisnyj, mow czas.

Pryspiw (2)

Probacz mene, prosty,
Za spałeni mosty,
Szczo tak mene j ne doczekałas ty...