Wesnjanyj wyrij

To ne deń zatmywsja, to ne son prysnywsja,
Ne miraż jawywsja, ne zdałos meni –
Żurawel u nebi wid kljucza odbywsja –
Powernuw u wyrij – nawesni.

Powernuw u wyrij, krylmy rozhortaje
Zori dzwinkochori w temnych nebesach.
Chocz nichto ne baczyw, ałe kożen znaje,
De prolih joho proszczalnyj szljach.

A za nym u tuzi bez upynu łynut
Wsi joho bałady, wsi joho pisni –
Pro czerwonu rutu, pro syniw, szczo hynut
Na wijni ta w mamynomu sni.

I cwitut po ńomu łozy nad wodoju,
I cwite po ńomu żyto na zemli,
Ta pohodsja, Pisne, – żal, koły wesnoju
Widlitajut w irij żurawli.