Son (schody do neba)

Ważkym prostyradłom obhornuło.
W wołohyj lis zatjahnuło.
Obłyczczja wkryło tumanom.
Kryku ne czut.
Siryj szljach. Kupa kaminnja.
Merci otoczyły – ne majut obłycz.
– My krademo żywych.
– W nas nemaje obłycz.
Połe. W poli mohyły.
Siri kam’jani płyty.
– Nam ważko dychaty.
– W nas nemaje obłycz.
Kam’jani schody. Schody do neba.
Do neba merciw. Za nebom mij swit.
Whoru po schodach – tekła, wrjatuwałas, prokynułas.
Ałe widczuwajut nohy
Siryj pył. Ałe czuju hołosy:
– W nas nemaje obłycz.
– Nahoduj nas!
Ce – sny. Szczezny!