Czuże wesiłlja

Po oseni hrajut czuże wesiłlja,
A muzyka niżna na switło tinnju.
Mowczannja. Nema dlja rozmowy sliw.
Żyttja naw’jazało tuhych wuzliw.
Wesiłlja, oj hrajut czuże wesiłlja.
Kamenem kryła upały w bezsyłli.
Ciłuwaty hirko nemyli wusta...
Po slidach porosał trawa husta.
Wesiłlja. Wże stychło czuże wesiłlja.
Ta płaczut enwtiszno doszczi osinni.
Wesiłlja hrały na wtichu ljudjam.
Sobi na muku... Widłunnja błudjat.