Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Synu mij, hospodarju mij!..
Idesz ty wże w dałeku dorohu.
Na koho ż ty mene pokydajesz?!.
Synu mij, sokołe mij!..
A chto ż teper twoje hospodarstwo bude dohljadaty?!
Chto ż meni poradu dast?..
Sokołe mij, widrado moja!..
Podywysja szcze chocz raz na mene, stareńku,
chocz słowo szcze promow do mene...
Naszczo ż ty pokynuw mene?!.
Synu mij, wticho moja!..
Czomu ż ty mene ne wzjaw z soboju?!
Do koho ja teper zahoworju, z kym porażusja?!
Chto meni wody podast,
chto pochowaje mene, bidnu, stareńku?!
Synu mij, hołube mij!..
Naszczo ż ja tebe chowaju?!
Ta łuczcze b ja tebe zi służby wyhljadała
niż takoho mołodoho chowaty mała...
Woliła b ja tebe kraszcze zi służby wyhljadaty, jak z cwyntarja...
Pryjdy ż za mnoju ta wizmy mene z soboju.
Synu mij, synu mij!..
Czy baczysz ty, jak płaczu nad toboju?
Czom ne podywyszsja na swojich towaryszcziw,
szczo poprychodyły do tebe?
Czom ne wsmichneszsja do nych ta słowa ne promowysz?
A ja ż dumała, synu mij ljubyj ta dorohyj,
drużyty tebe, ditoczok twojich baczyty ta zabawljaty...
De ż twoja mołoda teper...
Czomu ja jiji ne baczu?.. De twoji dity małeńki...
Synu mij, synu mij...
Kołyskowa
Weża chmar
Zamowljannja (na zupynennja krowoteczi)
Bihła, bihła...
Hołosinnja za dorosłym synom
Zozulja
Młyny