Utopłena

Mrjaka! Mrjaka! Ważko dychaty!
Temrjawa wołoha styskaje hrudy.
Mertwa, mertwa – ważko powiryty,
Ta dolju ne zminysz – ja wże ne z ljudmy.
Chwyli, chwyli – syri, swyncewi –
Tiło moje perehortajut.
Woda, woda – woda chołodna –
Kosy moji rozplitaje.
Teczija, teczija riczky strumkoji
Mene z soboju zabyraje.
Riczeńka-riczka ob hostre kaminnja
Szkiru moju rozrywaje.
Misjac u wodne dywytsja dzerkało,
Ta j u wiczach mojich widbywajetsja.
Ryby, ryby krużljajut nawkoło,
Łehko palciw mojich torkajutsja.
Oj, jak sumno meni j samotńo.
Wicznist – ce chołodna woda.