Łehenda

Kriz chołodni i temni czasy
Pidnimajetsja sywyj tuman
U krywawych krapłynach rosy
Widbywajetsja misjacju stan

Twij mozok i tiło
Zapownjaje pitma,
I twoji bili kryła
Czornyj morok łama!

Sered temnych rozrytych mohył
Ja błukaju, mow prywyd wnoczi
Na topoli sydyt czornyj kruk
I pro smert i żyttja szczos kryczyt...

Ty pidesz u zemlju,
Nebo wtratyła ty,
I sonce dlja tebe
Wże ne zmoże zijty!

Czyjis chołodni pazuri
Wpywajutsja u tiło,
Oczi zapownjaje dym,
Wse ne tak, jak ja chotiła,

Switło u twojij duszi
Znyszczu u wohni harjaczim,
Wse tak, jak ja chotiw,
Ty kryczysz, i hirko płaczesz!

Tiło materi-zemli
Rozrywajut czorni ruky,
Pidnimajutsja z mohył
Ti, szczo wmerły wid rozłuky,

I błukajut unoczi,
Bil trymajuczy w dołonjach,
Kruk na derewi mowczyt,
I u żyłach krow chołone...

Switło u mojij duszi
Nacze hostryj biłyj kłyk,
Rozrywaje tiło noczi,
Tyszu napownjaje kryk...