Misto anheliw

Misto anheliw i doszcziw
Na kazkowi maljunky schoże,
Tilky anheliw – ni duszi,
A łysz prosto tak perechożi.
Misto, szczo ne czuże meni,
Zołote pawutynnja wułyc,
Wse, zdajetsja, dawno zasnuło,
Okrim switła w odnim wikni.

Pryspiw:
Tilky raz i ne bilsze,
Znaju, ne bilsze,
Szczob zabuty nazawżdy,
Łysz na myt stanu błyżcze,
Ja stanu błyżcze,
I ne zmożu wże pity.

Misto zustriczej i proszczań,
I rozbytych serdec, możływo,
Bereh prawyj i bereh liwyj,
I wsi szansy dlja spodiwań.
Misto zwukiw i hołosiw,
Po brukiwci stikaje tysza,
Wse staje nepomitno tychsze,
I ne czutna uże dlja wsich.

Pryspiw

My stajemo sered doszcziw,
My coho zorepadu warti.
Szczo chotity iszcze nam warto –
Łysz stojaty na cij meżi.
Misto prystrasti i obraz,
I prymyreń takych harjaczych.
Ty, napewno, mene probaczysz –
Ja proszczała tebe ne raz.

Pryspiw (2)