Strybajem

A my zalizły na dach wysokoho budynku
Pekelni stiny maljujut nam taku kartynku
W jakij my baczym majbutnij naprjamok dorohy-dorohy-dorohy

Wse zupynyłos i mij zadrypanyj hodynnyk.
Win zradyw czas, jakyj łetiw wse tak newpynno
Zakryju oczi, i ujawlju swoje padinnja-padinnja-padinnja

Pryspiw:
Strybajem, strybajem, strybajem...
Ne znajem, ne znajem, ne znajem...
Czomu wse tak ważko
Na serci tak tjażko
Najty jak szukaty
Ne czas nam wmyraty

Spitniły ruky wid nespodiwanoho strachu
My widirwałys wid pofarbowanoho dachu
Peremiszałys wsi pohljady na swit u żytti, u żytti, u żytti

Wże uwirwawsja chołodnyj witer w naszi duszi
A win zdijmaje pyljuku cju wełyku dużcze
I nezabarom win slozy horja w nas zabere-zabere-zabere

Pryspiw

Wże łetymo my i baczym powerchy budynku
Taki znajomi, de łazyły tak czasto zmałku
I my bojałys upasty, a teper łetymo-łetymo-łetymo

Pered oczyma – wse te szczo wże dawno mynułos
A w hołowi – ti siri mriji, szczo zabułys
I raptom switło oswityło wse nawkoło-nawkoło-nawkoło

Pryspiw (3)