Zaporiżżja

Oj zijszła zorja weczorowaja
Nad forteceju stała

Zaspiw:
Toj chto chocze toj nechaj mene czuje,
A szcze kraszcze nechaj sercem widczuje
Widczynit wpustit w ńoho naszu promowu
Szczoby poczuty ce znowu i znowu (wes kupłet – 2)

Pryspiw:
Ce Zaporiżżja, ce Ukrajina
A ne jakas insza krajina (wes kupłet – 4)

1
Ja nikoły ne robyw te czoho robyty ne slid
Ukrajinu ne diływ na Zachid ta na Schid
Na tych chto żywe tam, tych chto żywe tut
Tomu szczo znaw szczo ce brud, hłuchyj kut
Sorom’jazływi pohljady jak dali z cym żyty
Ja dywljus u oczi tych chto chocze nawczytys ljubyty
Tym chto porucz zi mnoju chto puste ne pytaje
Tym chto jak ja z dytynstwa ce znaje

Pryspiw:
Ce Zaporiżżja, ce Ukrajina
A ne jakas insza krajina (wes kupłet – 4)

2
Nam je czym pyszatys, Zaporiżżju respekt
U nas samyj dowhyj u Jewropi prospekt
Zaporizka hreblja – budiwnyctwo storiczczja
Koły pidkoryłas dniprowska chwylja
Kuba ostriw woli – chto ce skazaw?
Mabut toj chto na Chortyci nikoły ne buwaw
Ałe hołowne – naszi ljudy jaki znajut odne
My taki jak i wony, my taki jaki je

Pryspiw:
My – Zaporiżżja, my – Ukrajina
A ne jakas insza krajina (wes kupłet – 4)

Oj zijszła zorja weczorowaja
Nad forteceju stała
Oj zijszła zorja weczorowaja
Nad forteceju stała

Pryspiw:
My – Zaporiżżja, my – Ukrajina
A ne jakas insza krajina (wes kupłet – 4)