Żyttja prodowżujetsja, brate

1
Ja roblju wdych, z trudom z kolin pidijmajus na nohy
Na obłyczczi łysze popił wczoraszńoji peremohy
Bil pid mene zastyłaje sonjaczne prominnja
Ce sumnyj skrutnyj czas – czas zbyraty kaminnja
Koły spaty wże zapizno, a prokydatysja szcze rano
Koły nespodiwano widkryjetsja moja stara rana
I u toj czas koły zrobljat te czoho ja tak ne choczu
Ja zroblju krok wpered ta proszepoczu

Pryspiw:
Nemaje czasu sumuwaty – żyttja prodowżujetsja, brate
W bezsyłli ruky opuskaty – żyttja prodowżujetsja, brate
Tobi ne treba zabuwaty, żyttja prodowżujetsja, brate
Żyttja prodowżujetsja, brate, szcze bude czas peremahaty
Ja kljanus, ja zdijmus ja nawit z popełu widtworjus
Ty łysze tilky powir, ja koły treba powernus
Ja tobi w comu kljanus, kljanus

2
Łjubow, wijna – wyhraje toj chto ne pytaje: "How much?"
Toj, chto pid udaramy doli ne wpadaje u rozpacz
Łysze toj, chto znajde syły, toj i peremoże
Łysze toj, chto wse ce zmoże, łysze toj, chto wse ce zmoże
Toj chto chocze – szukaje możływosti, chto ne chocze – szukaje pryczynu
Ja choczu pobaczyty poczuty chocz odnu żywu ljudynu
Jaka skaże: "Jakszczo my razom, to nas ne złamaty"
Bo tak maje buty, żyttja prodowżujetsja brate

Pryspiw

Nemaje czasu sumuwaty – żyttja prodowżujetsja, brate
W bezsyłli ruky opuskaty – żyttja prodowżujetsja, brate
Tobi ne treba zabuwaty, żyttja prodowżujetsja, brate
Żyttja prodowżujetsja, brate, szcze bude czas peremahaty (wes kupłet – 2)

Pryspiw