Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Dywljusja w wikno i baczu
Dal, szczo meni duszu hrije.
Ty, napewno, tam, i, może,
Dumajesz pro mene w mrijach.
Ja szcze ne zabuw – moji dumky
Pro tebe w serci tlijut,
I łysz sered nych jaskrawa myt
Daje nadiju.
Pryspiw:
Ne zabuwaj, ne zabuwaj –
Odne błahaju,
Ne zabuwaj i pryhadaj
Cju nicz u raju.
Ni! Proszu, ne zabuwaj!
I daj nadiju,
Szczo my powernemos w nasz raj,
U naszi mriji...
Kożen spohad mij pro tebe
W serci smutok załyszaje.
Ja ne znaju, szczo na nebi
Zori nam obom zwiszczajut.
Ty pryjdy, pryjdy – i my
Połetymo z toboju w mriji,
Ty pryjdy i załyszy meni
Wohoń nadiji!
Pryspiw
Ne zabuwaj
Takyj jak wsi
Łysz teper