Porucz ty

Pryspiw:
Ty rozkaży meni pro wsi składni szljachy,
My podołajemo z toboju wdwoch!
I chaj ne bude sliz – wy posmichnitsja wsi,
Daruju, druzi, wam tepło j ljubow!

Ja ne odna, ja ne bojus,
Zi mnoju ty, mij wirnyj druh,
Probacz meni za wse, szczo buło ne tak.
I zrozumijesz ty mene,
Ja tobi poradu dam,
Bo szczyrist poczuttiw – ważływyj to znak.

Pryspiw

Buwaje ważko na duszi,
Ta znaju ja, szczo porucz ty.
Pidtrymujesz mene i radist nesesz.
Ja naberu twij tełefon,
Poczuju tam twoje "Allo",
I smutok widijde, zabudu pro wse!