Witer

Ja pam’jataju dotyk twojich ruk
I widczuwaju sercja twoho stuk.
Ty, jak toj witer, ty, niby, wsjudy j nide,
Zawżdy kochatymu ja tebe!

Pryspiw:
Ne zupynjaje, szczo ty des tam, a ja tut,
Ja tebe ljublju!
Ty załyszy meni u szczastja toj kwytok,
Ja tebe znajdu!

Niżni zitchannja ty ne poczujesz,
Syła kochannja mnoju keruje.
Ne załyszaju wiry w swoji poczuttja,
Zawżdy kochatymu tebe ja!

Pryspiw