Ne wse tak pohano

Zabłukaw des u sobi, szczo robyty?
Druzi widwernułys wsi – ce ne zrozumity

Ty odyn na samoti
Chodysz u swojij żurbi

I ne znajesz szczo robyty i kudy poditys?

Wse złamałosja za myt – wse, szczo cinno
Wże nemaje sensu żyt, ty kryczysz daremno

De kinczajetsja żyttja?
W czomu sens twoho buttja?

Może wnyz strybnuty wraz, szczob wse skorisz skinczyłos?

I tobi, jak meni
Tak chotiłosja wtekty

Ałe nowyj deń znow pryjde
Wse rozwijetsja i wse myne

Zabłukaw des witer u wołossi
Zrozumij, szczo szcze ne wse zbułosja

Wyjde sonce iz-za chmar
I roztopyt lid strażdań

I wpade sloza na kwity
Jak prekrasno w switi żyty!