My zwiri

W naszych żyłach biżyt błakytna krow,
Ne ljakaje nas nawit marewo.
My szukajemo sobi podibnych ljudej,
Ta ne znajem, szczo wes swit – to muzej.

Załyszajem na swojim szljachu slidy.
Ne chwyljuje, szczo chtos może nas znajty.
Jak i w kożnoho w nas swoji worohy,
I my boremos, szczob dijty do mety.

Pryspiw:
My zwiri, my chodymo zhrajamy,
My chodymo.
My sylni, dołajemo wsi pereszkody.
My wilni, nemaje w nas żodnych meż,
Nemaje.
My zwiri, usi my i ty też.

My wtraczajemo ljudjanist u słowach,
Ne szukajemo prawdy u swojich snach,
Prote znajemo, szczo je u kożnoho z nas
Wełyczezne bażannja sebe znajty.

Załyszajemo duszu koły b’jemo,
Ne czekajemo doky dop’jut wyno.
Prote znajemo, szczo wże ne zminytsja swit,
Bo my chodymo zhrajamy.

Pryspiw